کیف مدرسه فقط وسیلهای برای حمل کتاب و دفتر نیست؛ کودک با نحوه استفاده از کیف و وسایلش، کمکم نظم، مسئولیتپذیری و مراقبت از وسایل شخصی را هم یاد میگیرد.
اگر کودک عادت کند هر روز همه وسایل را بدون بررسی داخل کیف بریزد، کیف خیلی زود سنگین و نامرتب میشود. از طرف دیگر، مرتب کردن کیف به جای کودک، فرصت یادگیری مسئولیتپذیری را از او میگیرد.
کیف مدرسه را هر روز بررسی کنید
بهتر است مرتب کردن کیف به یک عادت روزانه تبدیل شود؛ ترجیحاً در پایان روز و قبل از آماده شدن برای فردا.
با کودک بررسی کنید:
- چه کتابها و دفترهایی برای فردا لازم است؟
- کدام وسایل باید از کیف خارج شوند؟
- آیا تکلیف یا برگهای باید به مدرسه تحویل داده شود؟
- مداد، پاککن، تراش و سایر لوازم موردنیاز سر جای خود هستند؟
در ابتدا میتوانید این کار را همراه کودک انجام دهید؛ اما هدف این باشد که بهتدریج خودش مسئول آماده کردن کیفش شود.
هر چیزی جای خودش را داشته باشد
نظم داخل کیف کار کودک را آسانتر میکند. اگر کیف چند بخش دارد، میتوان از هر قسمت برای گروه خاصی از وسایل استفاده کرد؛ مثلاً کتابها و دفترها در یک بخش و لوازمالتحریر در قسمت دیگر.
لازم نیست نظم کیف پیچیده باشد. مهم این است که کودک بداند هر وسیله را کجا قرار دهد و بعد از استفاده کجا بگذارد.
کیف را با وسایل غیرضروری سنگین نکنیم
یکی از عادتهای رایج، نگه داشتن وسایلی است که کودک در مدرسه به آنها نیاز ندارد؛ دفترهای قدیمی، کتابهای مربوط به روزهای قبل، اسباببازی، خوراکیهای اضافی یا وسایل مختلف.
بهتر است هفتهای یکبار کیف را با کودک خالی کنید و وسایل غیرضروری را خارج کنید.
همچنین اگر مدرسه برنامه مشخصی برای کتابها و وسایل هر روز دارد، بهتر است کودک بر اساس همان برنامه کیف خود را آماده کند.
کیف را درست حمل کنیم
اگر کیف کودک بندهای شانهای دارد، بهتر است هر دو بند روی شانه قرار بگیرند و بندها به اندازهای تنظیم شوند که کیف بیش از حد پایین نیاید.
کیف نباید آنقدر سنگین باشد که کودک هنگام راه رفتن مجبور شود بدنش را به جلو یا عقب خم کند.
اگر کودک مرتب از سنگینی کیف شکایت میکند، بهتر است محتویات آن بررسی شود و در صورت نیاز، با مدرسه درباره وسایلی که لازم است هر روز همراه کودک باشد هماهنگ شوید.
وسایل شخصی را به کودک بسپارید
مداد، پاککن، تراش، بطری آب و سایر وسایل شخصی مدرسه فرصتهای کوچکی برای آموزش مسئولیتپذیری هستند.
اگر کودک وسیلهای را گم کرد، اولین واکنش نباید این باشد که والدین فوراً جای آن را پر کنند. بهتر است ابتدا از کودک بخواهیم فکر کند آخرین بار آن وسیله را کجا دیده و چگونه میتواند از تکرار این اتفاق جلوگیری کند.
این کار به او یاد میدهد وسایلش ارزشمند و نگهداری از آنها بخشی از مسئولیت خودش است.
وسایل دیگران را بدون اجازه برنداریم
یکی از آداب مهم مدرسه این است که کودک بداند وسایل همکلاسیها متعلق به آنهاست.
اگر مداد، پاککن یا وسیله دیگری لازم دارد، باید درخواست کند و بدون اجازه آن را برندارد. همین عادت ساده، احترام به حریم و مالکیت دیگران را در کودک تقویت میکند.
وسایل مدرسه را تمیز و سالم نگه داریم
دفترهای پاره، مدادهای شکسته و کیف بسیار کثیف فقط مسئله ظاهری نیستند؛ کودک باید یاد بگیرد از وسایلی که در اختیارش قرار گرفته مراقبت کند.
میتوان یک زمان کوتاه در پایان هفته برای بررسی کیف، جامدادی و وسایل مدرسه در نظر گرفت. این کار بهجای تذکرهای مداوم، یک عادت منظم ایجاد میکند.
یک تمرین ساده برای مسئولیتپذیری
از کودک بخواهید هر شب خودش کیف فردا را آماده کند. سپس فقط چند سؤال کوتاه بپرسید:
«فردا چه کلاسهایی داری؟»
«چه وسایلی لازم داری؟»
«تکلیفت را داخل کیف گذاشتی؟»
به جای اینکه کیف را خودتان ببندید، اجازه دهید کودک این کار را انجام دهد. اگر چیزی را فراموش کرد، بهتر است تا حد امکان با سؤال و راهنمایی به او کمک کنید خودش آن را پیدا کند.
یک عادت کوچک، یک مهارت بزرگ
مرتب کردن کیف ممکن است در نگاه اول موضوع سادهای باشد، اما برای دانشآموز ابتدایی تمرینی برای نظم، برنامهریزی، مراقبت از وسایل و پذیرفتن مسئولیتهای شخصی است.
قرار نیست کودک از همان روز اول همه چیز را کاملاً درست انجام دهد. اگر هر روز فرصت داشته باشد کیف و وسایلش را خودش مدیریت کند، این کار بهتدریج از یک وظیفه روزانه به یک عادت طبیعی تبدیل خواهد شد.